الفتال النيسابوري ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )
698
روضة الواعظين و بصيرة المتعظين ( فارسي )
( 1 ) امير المؤمنين در يكى از خطبههاى خود چنين مىفرمايد : اى مردم ! همانا كه دنيا سراى ناپايدارى و آخرت سراى پايدارى و جاودانى است . از رهگذر خود براى اقامتگاه خود توشه برگيريد . پردههاى خويش را در پيشگاه آن كس كه نهان شما بر او پوشيده نيست پاره مكنيد و دلهاى خود را از اين جهان بيرون بريد پيش از آنكه بدنهاى شما از آن بيرون برده شود . شما در دنيا زندانى شدهايد و حال آنكه براى آخرت آفريده شدهايد . همانا دنيا چون زهر است ، كسى كه آن را نمىشناسد ، مىخوردش . چون بندهيى مىميرد ، فرشتگان مىگويند چه پيش فرستاده است و آدميان مىگويند چه باقى نهاده است . چيزهايى را پيش بفرستيد كه براى شما باقى بماند و همه را در اين جهان باقى مگذاريد كه به زيان شما باشد ، كه محروم كسى است كه از خير مال خود محروم شود و بر آن كسى كه با خيرات و صدقات ترازوى خويش را سنگين و جايگاه خود را در بهشت نيكو و راه گذر خود از پل صراط را هموار ساخته است ، بايد رشك برد . « 1 » ( 2 ) امام صادق ( ع ) فرموده است ، من شگفت مىكنم از كسى كه در دنيا بخل مىورزد ، چه دنيا به او روى كرده باشد و چه دنيا از او روى برگردانده باشد ، زيرا انفاق با اقبال دنيا او را زيان نمىرساند و بخل با ادبار دنيا او را سودى نمىبخشد . « 2 » ( 3 ) روايت است كه مردى براى امام حسين ( ع ) نوشت : اى سرور من ! از خير دنيا و آخرت به من خبر بده . براى او چنين مرقوم فرمود « بنام خداوند بخشايندهء مهربان . همانا هر كس خشنودى خدا را هر چند در قبال ناخشنودى خلق جستجو كند ، خداوند امور مردم را از او كفايت مىكند و هر كس در صدد خشنودى مردم در قبال ناخشنودى خدا باشد ، خدايش او را با مردم وامىگذارد . و السلام . « 3 » » ( 4 ) حارث اعور « 4 » مىگويد : در حيره « 5 » همراه امير المؤمنين على ( ع ) راه مىرفتم به فردى مسيحى رسيديم كه ناقوسى را به صدا درآورده بود . على ( ع ) به من فرمود :
--> ( 1 ) . نهج البلاغه ، خطبهء 194 ، ص 644 ، چاپ مرحوم فيض الاسلام . م . ( 2 ) . از همين كتاب روضة الواعظين در مشكاة الانوار طبرسى ، ص 230 ، هم آمده است . م . ( 3 ) . اختصاص ، مفيد ، ص 225 . م . ( 4 ) . حارث بن عبد الله اعور از اصحاب پسنديدهء آن حضرت است . رجوع كنيد به اختيار معرفة الرجال ، شيخ طوسى ، ص 88 . م . ( 5 ) . حيره : شهركى است از عراق بر كران باديه و هواى آن از كوفه بهتر است . رك . به : حدود العالم من المشرق الى المغرب ، ص 154 . م .